​uykun kaçar geceleri
bir türlü sabah olmayı bilmez
dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
deli eden bir uğultu başlar kulaklarında
ne çarşaf anlar halinden nede yastık
girmez pencerenden beklediğin aydınlık
kapanır yastığa çaresizliğine ağlarsın
onun unutamadığım hayali sigarandan
bir nefes çekmişcesine dolar içine
sevmek ne imiş işte o gün anlarsın
anlarsın onu çok sevdiğini
anlarsın günün her anında onu istediğini
sabah olsun istersin günün ilk ışıkları da
yeniden bir tek ona koşmak istersin
son sözüm sen osun artık onun parçası
kopamazsın artık iş işten geçti
geçmiş olsun çünkü aşıksın